+31624594423 mirjam@prachtpraat.nl
Selecteer een pagina

Ik nieste in de supermarkt. Ik voelde het opkomen. Je kent het wel een echt lekkere nies, waar je zo’n fijn opgelucht gevoel aan overhoudt. Ik wilde er vol overgave in gaan. In de elleboog uiteraard, dat is inmiddels een geautomatiseerde handeling. Maar de vorm van die nies daar zegt niemand iets over, dus er gebeurde iets geks.  

Ergens tussen het moment van elleboog omhoog en de daadwerkelijke nies hoorde ik de stem van Mark Rutte in mijn hoofd en die zei ‘ja, niezen in de nek van een vakkenvuller dat kan natuurlijk sowieso niet meer gebeuren, want dan blijf je thuis’. Waardoor ik alsnog probeerde die nies in te houden. Het effect was dat mijn gezicht luid proestend in mijn elleboog verdween en ik rood aanliep. Verschrikt keek ik om mij heen. Geen vakkenvuller in de buurt? Iemand anders mij gezien? Er kwam net een man met goed gevulde kar aanlopen. Ik wilde nog roepen ‘hooikoorts’ maar hij had zich al omgedraaid. Tja, je weet het nooit met die aerosoldeeltjes, straks belanden ze op de prei.  

Het nieuwe normaal, daar hoort dus blijkbaar ook niesschaamte bij. Weer een nieuwe ervaring. Nu las ik deze week een interessant advies aan het kabinet op de website van de NOS. De planbureaus SCP, CPB en PB en het RIVM hebben voor het eerst een gezamenlijk advies opgesteld. En ik denk dat dit samenwerkingsverband er één is om niet meer los te laten. Zij adviseren om niet vast te houden aan termen als ‘het nieuwe normaal’ en de ‘anderhalvemetersamenleving’, omdat de suggestie wordt gewekt dat het lange termijn oplossingen zijn. Maar het beleid moet juist niet alleen gericht zijn op bescherming tegen besmetting, maar ook op lange termijndoelen voor de economie, leefomgeving en samenleving. “Leg de nadruk op het wenselijke lange termijnperspectief van een gezonde, veerkrachtige en duurzame samenleving”. Aldus het advies. Het gaat in op allerlei gevolgen van de crisis. Het brengt veel verborgen leed onder de aandacht en verwoordt voor mij een breed maatschappelijke behoefte aan bredere afwegingen. 

Op een afstandje naar je eigen kind zwaaien omdat hij of zij in een instelling woont, knuffelen met een scherm ertussen, weer naar school gaan maar je juf niet mogen aanraken, je oma niet in haar stoel kunnen helpen omdat je afstand moet houden, je vrienden eindelijk weer zien en alleen maar op afstand mogen begroeten. Het is niet normaal en dat zal het ook nooit worden. Het is nog steeds geen gemakkelijke opgave waar we voor staan. Maar als deze planbureaus in zo’n korte tijd met al die verschillende disciplines zo’n goed onderbouwd advies neer kunnen leggen, dan begin ik er weer een beetje in te geloven. Dat we met elkaar keuzes kunnen maken, die breder kijken dan alleen besmetting voorkomen. Ook bij een eventuele opleving van het virus.      

En daarom heb ik een suggestie. Ik stel voor dat Mark Rutte nog één keer een persconferentie geeft. Dit keer om het advies onder de aandacht te brengen. En dat als Mark zich dan vergist en toch nog ‘het nieuwe normaal’ zegt dat Irma dan net doet alsof ze niest. Ben ik ook meteen van die niesschaamte af.